Duvarlara İnat – Cafer Solgun – El Yayınları

Karikatür çizmeye cezaevinde başladım. Aslında küçük yaşlardan beri elim çizgiye yatkındı. Daha ilkokulun ilk devrelerindeyken öğretmenimin resimlerimden, çizgilerimden dolayı beni taktir ettiğini anımsıyorum; tabii, "kopya" çekmediğime ikna olduktan sonra.Yoksul bir ailenin çocuğuydum ve gerek ailemde, gerekse de çevremde beni resim çizmek konusunda teşvik eden, destek veren herhangi bir kimse yoktu. Doğal bir yetenekti benimkisi. Resim çizmek, bulabildiğim her kağıda bir şeyler karalamak hoşuma gidiyordu ya, bu yeteneğimi geliştirme, ilerletme şansım bulunmuyordu. "Kader ağlarını başka türlü örmekteydi benim için; ben henüz farkında olamasam da...İlerleyen yıllarda tez zamanda "devrimci" olunca, resim çizmeye olan ilgim, Che'nin, Mahir'in resimlerini yapmak şeklinde devam etti. Çizgi yeteneğim, duvarlara yazı yazmaya çıktığımızda, "aranılan bir yazıcı" olmama yol açmıştı bu arada.