Erkeklere Güven Olmaz!

Hangisi seni ele geçiriyor: sevgi mi, nefret mi? Erkekleri elde tutmak kolay değil tabii. O nedenle kızdığını asla belli etmeyeceksin. Mesela. "Sen Hemingway’i tanıyor muydun?" diye sorabileceksin. "Yok canım, nerden tanıyayım." dediğinde de yapıştıracaksın lafı: "Artık teknoloji çağında yaşıyoruz. Mühim bir adam olsa kitabından dizi çekerlerdi." Yanındaki erkek seninle alay etmeyi sürdürüyor mu? "Haydi, sörf yapalım!" diyeceksin. Epilasyonlu, özenle cilt bakımı yapılmış kadifeden bacakların gözünü alınca, konuşmaya gücü kalmaz nasılsa... Sen erkeklerin hayatının kızlarınkinden daha kolay olduğunu düşünenlerden misin? Ne de olsa süs, boya, yalan dolan meraklısı kız çeteleri kesmiyor erkeklerin yolunu, değil mi? Peki erkekler bir araç mı senin için? Lüks içinde, gösterişli, kızların kendilerine uygun bulduğu mutlu bir gelecek hayaline ulaşmalarının aracı... Yoksa sen aşkı acı çekmek için, bile bile yaratanlardan mısın? Dış görünüşüne önem veren, insanları küçük görmeyi hobi edinmiş insanlardan mısın? Hayatı kitaplardan öğrenmiş, iyi kalpli ve bakımsızlardan mısın? Erkeklere güven olmaz mı sence de? Peki, kızlara güven olur mu temelde?