Eşikte Bir İnsan

Kendinle arana ince, görünmez bir mesafe girdiğini hissediyorsan, bu kitap o mesafenin izlerini taşır. İnsan çoğu zaman kaybolduğunu fark etmez; yalnızca bir gün, artık eskisi gibi olmadığını anlar.
Bu şiirler, maskelerin ardında kalan, rollerin içinde eriyen ve kalabalıkların ortasında kendine yabancılaşan insanın izini sürer. Çünkü mesele hiçbir zaman yalnızca kim olduğumuz değildir; asıl mesele, kim olmaktan vazgeçtiğimizdir. O vazgeçişler birikir. Bir gün insan, kendi hayatının misafiri olduğunu fark eder. Bu şiirler, seni kaçtığın yere davet eder.
…
Gelirken fazla
giderken eksik
bir cümleymiş insan,
kitaba yazmışlar.
…
Ölürken değil
yaşarken
huzura çıkar insan,
bilmiyorlar.
…
Sözleriniz yüksekten
yere değmez mi hiç?
Yürümeyen bir aklın
yol göstermesi ne tuhaftır.