Sanat, toplumsal bilincin diğer biçimleriyle aynı görevi yerine getirmek zorundadır. Bilgisel, ideolojik ve eğitsel işlevleri, estetik eylemi içinde gerçekleşir. Sanat insanlara gerçeğin güzelliğini bulup ortaya koymayı, bu güzellikten tad almayı ve onu yaşamlarına katmayı, güzelin yasalarına göre yaratmayı öğretir. Estetik duygular üzerinde bağlayıcı bir etkide bulunur. Sanatın estetik işlevi, toplumsal ve estetik bir idealin özümsenmesinde, sanatsal yeteneklerini geliştirmekte insanlara yol gösterir. Sanatsal imge anlayışının temelinde, bilimsel öğretinin bilgi kuramı vardır. Sanat, imgeler aracılığıyla gerçekliğin yeniden-üretilmesidir. Sanatın, imgelerle yürütülen bir düşünme yolu olarak tanımlanması, sanatsal yaratının tüm özgüllüğünü göstermez elbette; ama bir ana niteliğini de ortaya koyar ve özyapısının temellerine dek gelir dayanır. İmgedeki özün, gün yüzüne çıkarılması ve başlıca özelliklerinin çözümlenmesinin, çok önemli bir başka sorunun da çözümüne geniş ölçüde yardımı dokunur. Bu sorun, sanatın toplumsal yaşamdaki yeri ve rolü sorunudur. Gerçekçi sanatta imgenin doğuşu (génese), her zaman, gerecin seçimiyle başlar. Bu yapıt, ister yaratma süreci, ister yapıtların kendileri söz konusu olsun, sanattaki temel görünüşlerin estetik, felsefi ve kuramsal çözümleme ilkelerini özümsemek isteyen okurlara seslenir.