Ezda’nın Çocukları – Sevim Sewe Ünal – Baraka Kitap

Siyahlara bürünmüş silüetlerin attığı kahkahalar ve naralar böldü geceyi, ardından ilk bomba yırttı karanlığı. "Yüce Ezda," diye bağırarak sıçradı kadın ve yatağından fırlayıp koştu. Gürültüden uyanmış, iri iri gözlerle ne olduğunu anlamaya çalışıyordu çocukları. Onları bir çırpıda alıp dışarıya koştu. "Yüce Ezda, yüce Melek Tavus, nedir bu başımıza gelenler?" diye inledi ve Hızla Şengal dağlarına koştu. Toz bulutundan göz gözü görmüyordu. Kaçışırken, bir birlerine çarpıyor, tökezleyip düşüyorlardı ve İŞİD (DAİŞ) çetelerinin kullandığı araçlar üstlerinden geçiyordu. Birer mücevher gibi parlayan iri yıldızların altında yaşlıların bedduaları, çocuk ağlamalarına, kadınların havar seslerine karışıyordu. "Havar yüce Ezda, havar," diye yalvarıyordu kaçışanlar ve bu yakarışları kimse duymuyordu