Firavun, sıradan bir çevre içinde bir başına ve başlı başına yetişmiş de onlar üzerinde "baskı" kurmuş bir "ceberrut", bir "zorba" olarak gözükmez. Onun zorbalığı da, yöntemleri de, inançları veya inaçsızlıkları da, "dünya" ya düşkünlüğü ve bu düşkünlük dolayısıyla Musa aleyhisselamın getirmiş bulunduğu Hak Din'i yadsıyışı da, çevresiyle birlikte gerçekleştirdiği bir eylemdir. Görünen bir "Firavunlar Saltanatı" olmakla birlikte, uzantılarıyla birlikte gözlemlediğimizde gerçekte bir "Firavunlar Saltanatı"nın sürüp gittiğini anlarız. Firavun'un da, ailesinin de, erkânının da, kavminin de biricik kaygısı, "Yeryüzü" dür. Ondan devşirdikleri zenginliktir, refahtır, zevktir, eğlencedir,imkândır. Musa aleyhisselamın getirdiği dine uymaları durumunda bunları yitirmekten korkmakta, bu korkuyu yaşamaktadırlar.