Frenk Havaları

Şemsi abinin (Merye teyzesinin kocasıydı) Reno’sunu gelin arabası yapmıştı. Nikahtan sonra Ayten’le binip gideceklerdi. Haydi Ayten, o şiiri bir daha okusana, diyecekti. Yine mi, diyecekti Ayten. Neden bu kadar acımasızsın hayata karşı? (Bana karşı, demişti galiba) Hayat bize acıyor mu Ayten? Hocalarımız, babalarımız, kayınbabalarımız, hatta ilkokul öğretmenlerimiz bize acıyor mu? En başında senin baban işte. O bile acımadı bize. Oysa düşünebilseydi ne kadar güzel bir hikaye vardı orada. Sen onun kızı, ben de öğrencisiydim. İkimiz aynı sınıftaydık. Sonra ben aynı zamanda onun damadı oluyordum ve o da benim kayınpederim olmuş olacaktı... Bak, görüyorsun değil mi, ne kadar güzel akıp gidiyor. Ama yazık ki, bu güzel hikaye başlamadan bitti. Zaten bütün güzel hikayeler öyle değil mi?