Atatürk’ün 1927’deki CHP 2. Büyük Kurultayı’ndaki Söylevi’nin sonunda Türk Gençliği’ne Seslenişi’nde vurguladığı kutsal değerler, bağımsızlığımız ve cumhuriyetimizdir. Damarlarımızdaki soylu kanın gücüyle karşı çıkacağımız durumlar da kötülerin aymazlığı (gaflet), sapkınlığı (dalalet), aldatmasıdır (hıyanet). İnsanlık, yurtaşlık borcumuz ve görevimiz Atatürk emaneti olan yurdumuzu, lâik cumhuriyetimizi sonsuza değin bağımsız yaşatmak ve yüceltmek, ulusumuzu esenlik, barış ve mutluluk için yaşatmaktır. Bu yolda çabalarımızı yaşadıkça sürdürmeyi kişilik gereği sayıyorum. Bu amaçla yazıyor, bu amaçla yaşayarak yaşatmak istiyoruz.Öyle olumsuzluklar yaşanıyor, öyle kötülükler izliyoruz ki insan ne diyeceğini, sorunlarını nasıl niteleyeceğini şaşırıyor. “Ne kadar çok değerbilmez (nankör) varmış” diyenler haksız değil. Atatürk’e saldıranlar hepimize saldırıyor. Bir sözümü yinelemekten kendimi alıkoyamıyorum: Türkiye Atatürk’tür, Atatürk Türkiye’dir. Atatürk aydınlığı, ikinci güneşimiz olarak yalnız yurdumuzu, çevremizi değil, beynimizi ve yüreğimizi ışıklandırıyor.