ben, yeryüzünün yaşlı şairlerinden biri, taşların, otların, kuşların dilini çözmüş sanırdım kendimi,ne büyük aldanış! oysa Gazzeli çocuklar üstüne insanların kendi diliyle konuşmak istemeye göreyim,hemen titriyor, boğuklaşıyor sesim.ve orada bombalanan okulların, hastanelerin,yerle bir edilen vicdanın yıkıntıları içinden yükselen katıksız, falsosuz ve hayat gibi de haklı sesini, insan yüreğininçıkarmakta, bilsen, nasıl da zorlanıyorum!