attığı taş düşmüyor bir türlü
duymayı bekliyor durgun su sesini
dualar irşad etmeyeli, ardına vurdu yolun
insandan insana, öğrenmeli artık
belki, yekpâre düşünmeyi geleceği
ama boşluğunu dokuyanda birikmiş
geleceğin ne önemi var

tarihî bir raslantıdır sessizlik, geçer
alınganlık hakkı çok şey demektir
ve savaşmış her kent bunu ezbere bilir
elinde tuttuğu kesik başıyla mağrur
hatırından çıkmaz geçicilik,
hep aklındadır çiğnenen fikri
çiğnenen düşünceden çünki
söze varmak çok önemlidir