GENÇ YOKSULLUĞU - Yükseköğretim Mezunu Gençlerde Yoksulluk, Kültürel Sermaye ve Meritokrasi İlişkisi

Eğitim; toplumları belirlenen amaçlara yönlendiren, kişinin tutum, bilgi ve beceri düzeyini geliştirmeyi hedefleyen süreçler bütünüdür. Çocuk ve gençleri “geleceğin yetişkinleri” veya “geleceğin nesilleri” olarak görmenin yaşamlarında iyi olma alanlarını ve refahlarını etkileyip yaşadıkları anın unutulmasına neden olmaktadır. Çünkü çocuk ve genç olmayı “kendi içinde bir evre olarak” değerlendirip toplumun aktif üyeleri olduğunu kabul etmek ve refahını sağlamak önemlidir. Ülkelerin gelişmişlik düzeyi, eğitim politikaları, coğrafi yapısı, cinsiyetler arası eşitlik/eşitsizlik ilkeleri gibi faktörler öğrencilerin öğrenme, başarı, adaptasyonu üzerinde etkilidir. Daha da mikro ölçekte ailelerin sosyoekonomik statüsü, yaşadığı mahalle, ilçe ve ili bu eğitim sürecinde etkili olup bulunduğu bölgede eğitime erişimi, eğitimin niteliği, eğitim kurumlarının yapısı gibi etkenler de akademik başarı üzerinde belirleyicidir. Bu çalışmada, yükseköğretim eğitimleri sonrası eğitim süresince aldıkları uzmanlık alanları dışında çalışan 15-29 yaş arası gençlerin yoksulluk durumları farklı eğitim aşamaları ile bir bütün olarak ele alınmıştır. Ailelerin eğitimde geçirdikleri süre, eğitime yabancılaşma durumları, gençlerin eğitim öncesi ve eğitim sonrası aşamalarında belirleyici bir rolü bulunmaktadır. Eğitim sonrası işsiz kalma durumu gençlerin dışında birçok farklı yapısal problemlerin ürünü olmaktadır. Yoksulluğun kronikleşmesi ile mücadelede dezavantajlı/kırılgan/hassas gruplar olarak gençlerin eğitimin farklı aşamalarında desteklenmesi yoksulluk döngüsünden çıkabilmelerine olanak tanıyacaktır.