Gerçek

Bazense sırf Hayyam’dan, Mayokovski’den şiir, Sabahattin Ali’den gerçek insan öyküleri dinlemek için alt kata indiğimde, okuma masasının kenarına ilişmiş Cemil Meriç’i şişe dibi gözlükleriyle beni bekler bulacaktım. Yine aşk acısı kalbime her saplandığında, Nazım’ın beni teselli etmek için bıkmadan usanmadan Tahir ile Zühre’yi okumasını nasıl unuturum. O alt kat benim İbn-i Haldun’la da Papaz Berkeley’le de tanışma mekânımdır. O alt kat hakkında başka ne anlatayım. Bilin ki ben; Attila ilhan’la bir yük gemisinin güvertesinde rom içme şerefine de yine o büyülü mekân sayesinde eriştim. Fethi bana götürdüğü köy hakkında bilgi verirken her zaman eski isimleri kullanmayı tercih ediyordu. Çayırçimen Köyü’nün Lamiyan, Çambeli’nin Sagre, Çamyazı’nın Ohtel, Baykent’in Vahla ve hatta Binbaşı Emin Bey’in de eskiden çevre göllerde yetişen ve hasırcılıkta kullanılan cil otu nedeniyle Cilvana olduğunu uzun uzun anlatıyordu...