Glasnost Sonrasında Sovyetlerde Sanat kitabında, Sovyet Tiyatrosu'nun perestroyka öncesi ve sonrası durumunu gözleme dayanan verilerle değerlendirirken; şiir, edebiyat, plastik sanatlara ilişkin yenilikleri de sergiliyor. Sanat, "tarihsel özü, benzersiz bir sezişle kavrama yolu" olarak gören Hayati Asılyazıcı sanatsal birikiminin gerekliliğini ise şöyle vurguluyor: "İnsan, köklü kültür anlayışı ve estetik değerleri yüksek sanat etkinlikleri önünde kendini daha yüzeysel bulabilir..."