Sevmek, boş bakıp uzaktan bir şehre ruhunu sarhoş etmektir. Bir nefes ötende duranı özlemek... Korkularınla yüzleşmek ve birinin daha incineceğinden korkarak uzaklaşmaktır, sevmek. Korkaklık değildir bunun anlamı. Başkası için, duygularından, heyecanlarından, kurulması muhtemel hayallerinden vazgeçmektir. Kandan kızarmış gözlerle, aptal aptal sokaklarda dolaşmaktır. Sıkı sıkı sarıldığın telefona mesaj gelmediği için, telefonu nefretle duvara fırlatmaktır. Ya da sesiz sedasız yüreğindeki gizli köşene çekilip, onun var olduğuna sevinmektir. Yanı başındaki insana duygularını hissettirmemek için, oradan buradan konuşarak, saçma sapan konular açarak lafı değiştirmektir. Bir serçe kanadının pıtırtısını duyar gibi olup, tebessüm etmektir çiçeklere ve hoşlanmadığın suratlara.