Gülyüzlüm – Mehmet Köseoğlu – Babıali Kültür Yayıncılığı

Benimle konuşurken hep "Gülyüzlüm" diye hitap eder. Sebebini sorunca da, - Bahçedeki güller gibisin de ondan! Der, başka bir şey söylemez. Bu sözleri bana biraz abartılı geliyor ama doğrusu ben de hoşlanıyorum böyle çağırmasından... - "Uyu Gülyüzlüm" dedi, "Şimdi daha iyi görünüyorsun". Uyuyana kadar bekledi başucunda. Bu arada Faruk bey tekrar yukarı kata çıkmıştı. Asuman'ın uyuduğunu anlayınca, ayaklarının ucuna basarak Faruk beyin bulunduğu üst kata çıktı. O henüz yatmamıştı. - Uyudu mu? diye sordu. "Evet" anlamında başını salladı. - Sizi doktor sandı beyim, dedi. - Evet, bana doğrusunu söylemeye fırsat bırakmadı. - Neyse sabah olduğunda gerçeği söylerim kendisine. - Hayır, bırak dortor sansın. Kökşün yeni sahibi olduğumu öğrenirse benimle karşılaşmaktan mahcup olabilir...