Bak –gün bittiDağın çılgınlığınıToprağın sarsıntısınıVe tohumun güneşi arzuladığın gibiBekle-yalvarışta kalan dudağımın gölgesini.../Bu mühür –yani yeryüzü şekli–İbrahim'in boynunda dolaşan bıçağın teslimiyeti/Temmuzdan bil göz kapaklarıma düşen özlemi...Ve ötesiİbrahim'in sofrasındabir çift göz –yersiz bir arınmaÖmrümün ortasında yanan közölümüne aşk ve dua–Ne zaman kendimden geçsem yara gibi açılıyor gün ortası.