Güneşli Öyküler – Sibel Güneşdoğdu – Cinius Yayınları

DÜŞLER ADASIGüneş, Çınar ağacına ulaştığında, Rüzgâr iskeledeydi, koşarak geldi. Kızın elinde, büyükannesine göstermeden mutfaktan aşırdığı bir parça keçi peyniri vardı. Karga Bey’e ziyafet çekecekti.YENGEÇ AVIÇınar ağacının gölgesindeydi Güneş, arkadaşı Rüzgâr’ı bekliyordu, Karga ve Koca Çınar da o gün yaşanacakları…DENİZATLARI VE DENİZYILDIZLARININ BÜYÜSÜGüneş ve Rüzgâr, dere taşlarıyla bir havuzcuk yaptılar. Yavru balıkları, kurbağaları avuçlayıp havuzcuğa aktardılar, neşelendiler, gülüştüler. Çocuk olmak, mutluluk veren oyunlar yaratmaktı...PERİLER VE ÇOCUKÇA DÜŞLERGüneş ve Rüzgâr’ın yolculuğu sonlandı, korkudan tortop olmuş küçük gövdeleri denizle buluştu birden, kulaklarında kalan tahta çatırtısı su sesiyle yer değiştirdi. Yarı aydınlık bir mağaradalardı. Şaşkınca çevreye bakınırken çeneleri titriyordu.TAPINAKTA BÜYÜLÜ BİR GÜNYağmur, ürkekçe araştırdı çevreyi. Karşı köşedeki oyuğu incelerken dar bir koridor ve bitiminde taş merdivenler ilişti gözüne. Ortalık oldukça aydınlıktı. Merdivenlerin onu nereye götüreceğini görmek istiyordu, usul usul aşağı indi...