Güz Çiğdemi

"Göğüs kafesime çarpıp düşen kelimeleri, eklem yerlerinden parçalayarak duraksamadan, hiçbir sözü beğenmeyen bir duyuşun ikliminden yazıyorum bu satırları sana Zarife. Bu, sana yazdığım mektubun kim bilir hangi nüshası? Kaç mevsim geçti aradan, kaç şehir? Geçmiş zaman hüzünlerinin rengi soldu, kumaşı tellendi ve kalbimi dağlayan hicranın hükümsüzlüğü tescillendi. Bir sürgün yerindeyim ki ağulu zamanlara tanık olmuş, köhne bir yapıyı bir ân evvel çökertmeğe çalışan insafsız rüzgâr telaşındaki ciğerlerim; yorgun bedenimde bir hâl bırakmadı ben de. Gözlerimdeki fer giderek tükendi. Siyah ve beyaz, bir küçük noktanın çevresinde sarmaş-dolaş. Ellerim titriyor. İsli lâmbamın ışığında dönen eski pervâne de tanktır buna. . ."