Dormen, Ses, Ayfer Feray, Ümit Tiyatroları ve Yeditepe Oyuncuları. Türk tiyatrosunun altın dönemi: 60’lı yıllar. Haldun Dormen, Erol Keskin, Erol Günaydın, Nevra Serezli, Cahit Irgat, Altan Erbulak, Füsun Erbulak, Gülriz Süruri, Engiz Cezzar gibi her biri tiyatro tarihimize adını yazdırmış ustalarla geçirilen yıllar; onlarla paylaşılan anılar, aşklar, evlilikler, dargınlıklar... 70’li yılların ortasına kadar uzanan bir yolculuk. Hadi Çaman, içinde taşıdığı insan sevgisi ve tiyatro tutkusuyla o yılları anarken, yalnızca güzellikleri dile getiriyor; olumsuz, sevimsiz, çirkin yanları ise Güzeltmek için çalışıyor. Çünkü Hadi Çaman, kıskançlıkları, çekememezlikleri, atılan çamurları, ikiyüzlülükleri, sahtekarlıkları sevmiyor. ‘Benim tiyatro tutkum, hastalığım, manyaklığım devam ediyor, edecek’ diyor. ‘Hiçbir doktora da başvurmayacağım.’ Güzeltmek, ülkemizde, her şeye rağmen tiyatro yapmaya çalışan bir avuç inançlı ve özverili sanatçının buruk öyküsü aynı zamanda.