Hafif Bir Seda

Zikrini keserek binbirlik tesbihine dehşetle sarılan İmameddin Efendi gözlerini faltaşı gibi açtı. Çevresine bakındı. Hiç bir şey göremedi. Duvarlar boştu. Tavanda kandilin belirsiz aydınlığı dalgalanıyordu.- Acaba aldanıyormuyum? Diye düşündü. Olanca dikkatiyle kulağını kabarttı. Duyduğu sedanın gayet yüksekten yankılandığını işitti.- Uç mubarek, uç!Secdeye kapandı. Gözlerinden yaşlar geldi. Titreyerek doğruldu. Yirmi yıldır kapalı duran kalın perdeyi kaldırdı. Pencereyi açtı. Gördüğü simsiyah karanlık karşısında korkudan kendini kaybetmişti. Sahibi görülmeyen "Hafif Bir Seda"yı tekrar duydu.- Uç mübarek, uç!