Modern zamanlar insanlığı kitlelerin, yığınların ve "herkes"in dünyasına hapsederek küresel bir cahiliye devrini besliyor. Hazza, tüketime ve çıkara dayalı bu düzende, insanı sadece yiyip içen bir beşer olmaktan koruyan "nefsin izzeti" ve ruhun asaleti her geçen gün daha fazla zedeleniyor. Celâl Fedai, Hakikatin Hatırı'nda tam da bu küresel yaraya parmak basarak yeryüzünü kuşatan "İzzet-i Olmayan Nefs İmparatorluğu"na karşı hem poetik hem de entelektüel bir cenge girişiyor.

Kitap, iki temel durak üzerinden insanlığın krizini masaya yatırıyor. İlk bölüm olan "İçtenliğin Taşrası"nda; modern dünyanın gürültüsünden ve yapaylığından kaçıp kendi içsel hakikatine, yani tenhalığına ve özüne sığınan insanın samimi yolculuğu sergileniyor. "Avamiliğin Kıskacında" adını taşıyan ikinci bölümde ise kapitalizmin, sosyalizmin ve bunların doğurduğu hazcılığın kıskacında yönünü kaybeden, kadim irfanını kültürel pejmürdeliğe kurban eden modern insanın ontolojik krizi sarsıcı bir dille çözümleniyor.

Sezai Karakoç'tan Cahit Zarifoğlu'na, İsmet Özel'den Ömer Seyfettin'e uzanan geniş bir çizgide şiirin, dilin ve geleneğin izini süren yazar, sözcüklerin anlamını karartan her türlü şarlatanlığa karşı bir uyanış çağrısı yapıyor. Hakikatin Hatırı, ideolojik körlükleri ve vasatlığı reddeden; kalbini, aklını ve dilini hakikatin asil emrine verenler için mühim bir başvuru kaynağı. Çünkü her şeyin metalaştığı ve değerini yitirdiği bir çağda, insanı koruyacak yegâne sığınak hakikatin o kırılmaz hatırıdır.