Halk Edebiyatı Dergisi Sayı: 52 Ocak - Şubat 2023 – Kolektif – Halk Edebiyatı Dergisi Yayınları

İçimizde dolaşır acılar, düşman eli gibi ciğerlerimizi sıkar… Geceler yandı, sabahlar gözlerimizden nehirler gibi aktı. Daha ne kadar kurak topraklar yeşerecek, umutlar elimizden gariban bir köylü gibi tutacak? Gökyüzü sallandı, yıldızlar kaydı. Bulutların merhameti aktı yeryüzüne… Şimşekler kaderi tokatladı, gökyüzü "Eyvah!" diyerek kaçtı yeryüzünden, o günden bugüne başımızda ağlayıp durur. Hiçbir şey boşuna değil, gök boşuna gürlemez, fay boşuna kırılmaz, yağmurlar boşuna yağmaz, kar boşuna kefenini giymez, önce gökler görür acıları, sevinçleri, duaları, bedduaları… Bazen, "Kör olsaydım da bu acıları görmeseydim. "der. Oysa bilmez ki âmâlar boşuna âmâ olmamıştır… Fakat hisler gözlerden daha çok görür. Âmâlık nafile… Sonunda da anlaşılır ki acıdan kaçış, mutlulukta da ebediyet yoktur. Fakat akıl, öngörü, bilim yani maddi ve manevi yönümüzü diri tutarak yaşamımızı ihya edebiliriz. Ölüm kader değildir, kader ölümdür. Oysa yazgı, akıl kalemiyle her an yeniden yazar kaderimizi. Tedbir ve ilim bedenimize giydiğimiz ruhumuzdur. Öngörümüz, ömür görgümüzdür. Faylar oturdu nefesimize, ortadan ikiye ayrıldık, söküldü göğsümüzden yaşam. Öyle bir salladık ki yıkıldık, toprak bile ayrıldı, ısırdı hayatımızı, kustu ötelere ötelere ruhlarımızı. Şimdi biz nasıl birleşiriz? Gün, güneşten, et tırnaktan ayrılır mı? Beden ruhtan zorla ayrılır mı? Gözyaşları gönül yangınını söndürebilir mi? Ah hicran! Bizi daha ne kadar ayıracaksın? Canı candan, hanı maldan daha ne kadar ayıracaksın? Mesafeler fay hattı gibi girdi aramıza, zelzele burada başladı. Birbirimizin ellerini tutacak kadar yaklaşamıyoruz artık… Enkaz altında kaldık, kimse yok mu? Önce yeryüzünde başladı deprem. Ahlakımızın fay hatları kırıldı. Güneş sönerse karanlığa gün doğar, akıl susarsa cahile gün doğar, ilim susarsa hurafelere gün doğar. Toprak, yaşama pusu kurar mı? Hayatımızı çalan hırsızlar var. Tabuda sıkıştırmışlar ömrümüzü. Çalmışlar günlerimizden, yıllarımızdan… İnsanın insanca yaşaması lüks mü? Yüreklerimiz yarıl...