8. yüzyılda Moğolistan'ın uçsuz bucaksız bozkırlarında dikilen Orhon Yazıtları, Türk tarihi ve yazı dilinin en kıymetli yazılı kaynakları arasında yer alır. Bu yazıtlar bir halkın geçmişini, inançlarını ve devlet anlayışını zamanın ötesine taşıma çabasının taş üzerindeki ifadesidir. Yazıtları önemli kılan yalnızca içerikleri değil, tarih boyunca uğradıkları fiziksel ve idarî müdahalelerin hikâyesidir. Özellikle 1691-1911 yılları arasında Moğolistan'ı yöneten Mançu Hanedanı, bu anıtlara yönelik dikkat çekici uygulamalarda bulunmuştur. Bazı dönemlerde yazıtların üzerine koruyucu yapılar inşa edilmiş ancak bu müdahaleler zaman zaman anıtların özgün yapısına zarar vermiştir. 19. yüzyılda Avrupalı seyyah ve araştırmacıların Orta Asya'ya yönelik ilgisinin artmasıyla birlikte Türk dönemi yazıtları da bilimsel dünyanın dikkatini çekmiştir. 1893 yılında Danimarkalı dilbilimci Vilhelm Thomsen'in Orhon Türkçesini çözümlemesi bu alandaki araştırmalar için bir dönüm noktası olmuştur.
Elinizdeki kitap, Türk dönemi yazıtlarının içeriğinden ziyade onların korunma süreci ve günümüzdeki durumlarına odaklanmaktadır. Mançu döneminde yürürlüğe konulan politikalar, uygulanan fiziksel müdahaleler ve yazıtların çevresinde şekillenen yönetimsel yaklaşımlar ele alınmaktadır.