Hasret - Şiirler 1 – Cafer Barlas – Ark Kitapları

Köklerden yeşereli hasretim
Vazgeçmeyecek güne büyür gayretim
Önüm sıra onlar ki birer ışık
Yolumdur yolları o büyüklerin

Büyüyen namusumuzun savaşı
Barışa, özgürlüğe sımsıkı yeminli
Sırat-ı Müstakim üzere
Kalkacak eller kılıca

Parlayan gözlerimiz gözlerinizden
Can sunduğunuz Tevhid'den
Can bulur gönüllerimiz
Eller ki boş dönmemiş Peygamber'den
Kabul görmüş çiçeklerin
Gönlünle sunduğun canla
Bir kez daha dirilmiş Medine halkı
Senden esirgenmeyen o cevapla
Destanını yazmışsın
Direnişin dönüşmüş Dirilişe
"Ateşten" geçmişsin "sudan" geçer gibi
Gördük ki o hasret
Ezelî-ebedî dosta götürmüş

Bu yaşamın destanını yaşamışsın
Doğuşun, savaşın, sabrın, zaferin
Destanını yazmışsın özgürlüğün
Gün ve gece hasretimiz depreşir
Yırtıldı yırtılacak kara bulutlar
Göründü görünecek gökyüzü
Dostlar duyacak
Görecek düşman
Gazavatımız
Zaman ve gün doğumu
Apaydınlık doğacak kıyamımız
Açıldı mı besmele ile silah
Şaşmayacak hedefi ne bir mermi ne kılıç
Aydınlanacak zindanlar
Aydınlanacak vatan
Çağlayan nehirlerin kavuşacak zemzeme
Açılacak Kafdağı'nın kapıları güneşe