28 Nisan 1909’da halife Sultan II. Abdülhamit, Yıldız Sarayı’ndan ayrılarak, özel bir trenin onu Selanik’e götürmek için beklediği Sirkeci Garı’na gitti. Bu bir sürgündü, bir saltanat döneminin, belirli bir imparatorluk anlayışının sonu. Yerine, küçük kardeşi V.Mehmet Reşad tahta geçecektir. Aslında iktidar, Enver Paşa’nın başını çektiği milliyetçi hareket, Jön Türklerin eline geçiyordu. İlk dönemde Jön Türkler, Abdülhamit’in Deutsche Bank, Banque Ottomane ve Credit Lyonnais’de bulundurduğu menkullerini ele geçirmeye çalışacaklardır. Bu menkullerin tutarı 122.000 Türk Lirası, Societe de Chemins de Fer d’Anatolie’nin 16.000 hisse senedi ve Societe du Port de Salonique’nin 3.000 hisse senedidir. Bu gerçek servet, Alman konsolosunun huzurunda Türk ordusunun subaylarının ellerine teslim edilecektir. Sultanın elinde bulundurduğu savaş hazinesi fikri, bu aydınlatıcı bilgiden doğmuştur. İki ulusun göz diktiği bir hazineydi bu... ve iki kadının!