"Varım dediğinde ağırlaşırsın, hiç olduğunda göklere ulaşırsın…"

İnsanı derinden saran, derinden sarsan kitapların yazarı Handan Özdemir; bu kez ruhun en mahrem, en sessiz odalarında demlenen düşüncelerini gün yüzüne çıkarıyor ve okurlarını sıcak, samimi bir deneme kitabıyla selamlıyor.
Hayatın o koşturmacalı, gürültülü sahnesinde üzerimize biçilen o "kusursuzluk gömleklerinden" ve "el âlem ne der" prangalarından yoruldunuz mu? İnsan en çok kendi omzuna yükler ya dünyanın ağır yükünü... İşte Hiçliğin Kanatları; o omuzlardaki emanet yükleri usulca toprağa bırakmaya, kendimizi derin bir şefkatle affetmeye ve kendi hakikatimizle yüzleşmeye dair cesur bir davet.
Yazar, bizi kendimizden bile sakladığımız o derin sessizlikte, "Kalbi Kırıklar Kervanı"nın dilsiz ama ortak lisanıyla buluşturuyor. Yaşanan fırtınaların ve ağır hayal kırıklıklarının bizi kaskatı, hissiz bir taşa çevirmesine izin vermeden; ruhumuzdaki o derin yarıkların, çatlakların arasından sızan ilahi nura nasıl bakacağımızı fısıldıyor kulağımıza.
Kendi karanlık kozasına çekilmiş, manipülasyonlarla hırpalanmış yorgun bir tırtıl gibi hissettiğiniz anlar olduysa eğer... Korkmayın; bu kitap size kendi sınırlarınızı çizmeyi, sahte bağlardan kurtulmayı ve o muazzam kelebek kanatlarıyla kendi özgürlüğünüze uçmayı öğretecek. Çünkü bazen bitişler, yepyeni ve çok daha güçlü başlangıçların tohumlarını taşır.
Kendinize şefkatle dokunmak, o savaş zırhlarını çıkarıp kendi teninizle ve ruhunuzla barışmak için bu sayfaları aralayın. Hiçliğin Kanatları; sizi kendi gökyüzünüzün altında, kendi rüzgârınızla sessizce ve derinden esmeye çağırıyor.
Hazır mısınız bu eşsiz uyanışa?