Milâdî XIV. yüzyılda Hindistan'ın en karizmatik şahsiyetlerinden biri olan Nizâmeddin Evliyâ, hayatını İslâm'a adamış bir şahsiyettir. Bir alim ve mürşid olarak, sadece çağdaşlarının değil, sonraki nesillerin de hayatı ve düşüncesi üzerinde kalıcı bir etki bırakmıştır. Yarım asırdan fazla bir sürede Delhi'deki hânkâhı, çeşitli din, dil ve ırklardan gelenler için bir buluşma noktası olmuştur.

Ehl-i sünnet çizgisinde olan ve insanlara hassaten Müslümanlara karşı şefkatli olan Nizâmeddin Evliyâ, Hindistan'daki dînî ve toplumsal hayatın üzerinde önemli izler bırakmıştır. Çünkü güzel ahla-kına, dünya ve dünya ehlinden uzak durmasına şahit olan insanlar dürüst olmaya başlamış ve açıktan günah işlememişlerdir. Öyle ki onun döneminde Delhi'de şarap içme, kumar oynama, yalan konuşma ve tefecilik gibi kötü alışkanlıklar toplum tarafından terk edilmiştir. Nizâmeddin Evliyâ, prensip olarak padişahların ziyaretine gitmediği gibi onlardan gelen ziyaret taleplerini de kabul etmemiştir. Zaman zaman sultanların haşmetine uğramış olsa da yine de bu prensibinden taviz vermemiştir.