Göç tarihidir çocukluğumOrda burda ne varsa cebime doldurdumIrmaklardan Arpaçay'aTepelerden Nemrut'aYürek kentim İstanbul'aNe kadar yolcu varsa tanıdımGözlerimiz aynıydı ellerimiz aynıBaktık ve dokundukDengbejlerin hayal çıkınında taşıdıkları dağlar gibiDervişlerin hırkasında yangınOzanların telinde acı Sorsalar unutulmuş insan eskiziyimÖlüm oruçları günlerinden bu yanaİçime konuşmaktan yoruldumDağlarda ışıldayan mavzerliğim gideli çok oldu