İki Üzüm Tanesi – Feridun Hocalar – Ateş Yayınları

Henüz çocuk yaşında, yalnızca istediği bir bisiklete karşılık başlayan “hayır” kelimesinin bile söylenesi tatlı dilinden mahrumiyetle ve  reddedilmenin acısıyla yaşanası yılların cesur başlangıcı bu!

Amacı bütün başlangıçların, her şeyde olduğu gibi kısıtlanmış imkânlarına rağmen başlamak; isyan değildi onlar için evet, sadece bir sitemdi. O, sevgi yumağı olmuş bir ailenin, hatta sadece bu aileden birinin, en önemlisinin, babasının sevgisinden yoksundu.

”Çocukça düşünürsün bazen, bir yanın eksik hissettiğinde olması gereken  bu muydu dersin. Öyle anlar gelir ki, düşünürken dahi bir yerlerinin acıdığını  hissedersin. Ararsın dışarıdan bir sevgi, bulursan o sevginin yerine  koyabilecek birini, işte o zaman başlar küçük yaşta adını bile koyamadığın...

Arka, anlatamadığın, hatta kendine bile  açıklayamadığın bir şey hissedersin ona karşı.”daş dersin öyle sanırsın, bazen arkadaş kelimesi doldurmaz onun  sevgisini. Adını bile bilmediğin

Böyle başlamıştı Sofia ile Cemil’in sevgisi. Adanın mis gibi kokan üzüm bağlarında,  çocukçalarını yaşamak istediler.