İnsanı insan yapan nedir? Taşıdığımız genler mi, içine doğduğumuz kültür mü? Kimileri insanı bencil dürtülerinin esiri saydı, kimileri temiz bir sayfa gibi gördü. Onurcan Yılmaz, bu kısır ikiliği geride bırakıyor: İnsan, ne genlerinin tutsağı ne de kültürün serbestçe yoğurduğu bir malzeme; biyolojik mirasla toplumsal birikimin birbirini sürekli dönüştürdüğü, dinamik bir tasarım alanıdır. Ahlakın kökeninden zekânın evrimine, inancın psikolojisinden işbirliğinin mantığına, yapay zekâdan iklim krizine ve özgürlüğün anlamına uzanan bu kitap, psikolojiyi, evrimsel biyolojiyi, antropolojiyi, tarihi ve felsefeyi birbiriyle konuşturuyor. Çünkü her insan teşhisi, sonunda bir toplum tasarımına dönüşür. İnsanı yanlış anlamak yanlış toplumlar doğurur, doğru anlamaksa özgürlüğün ilk adımıdır. Kendimizi ne kadar iyi anlarsak geleceğimizi o kadar bilinçli kurabiliriz.