“Kunduracı Simon, karısı ve çocuklarıyla birlikte bir köy-lünün evinde oturuyordu. Birçok fakir köylü gibi onunda ne evi vardı ne tarlası. Kunduracılık yaparak geçimini sağlardı. Kazancı az, ekmek de pahalıydı; kazandığı para kendilerini ancak doyuruyordu. Karı kocanın ortaklaşa giydikleri, keçi derisinden yapılmış tek bir paltoları vardı. Fakat o da artık yırtık pırtık olmuştu. İki yıldır Simon palto yapmak için yeni bir koyun derisi almak istiyordu. Kışa doğru az da olsa para biriktirmişti. Karısının sandığında üç rublelik bir banknot saklı duruyordu, köydeki müşterilerinden de beş ruble ile yirmi kopek alacağı vardı.”