hiçbir şeyden ve her şeyden kalanbir zamanlar justinianos'ların, fatih'lerin hüküm sürdüğü istanbul'un altında, şimdi toprakta gömülü olan binlerce yılın kalıntısından kalan... ibrahim ve ishak'tan kalan... insanların birbirlerini ayakkabılarından tanıdığı savaşın yokluk günlerinden kalan... farandolaların dönüldüğü, rum ustaların elinden çıkma üç katlı, ahşap evlerden kalan... kierkegaard'ın hasetinden kalan... elbette "kederli bir şiir"den kalan... "kederden mi neden bilmem sararmış rengi ruhsarı.." bir kitaptır kalan... lahzen'in göz ucu ile bir kere bakıncaya kadar geçen zamandan kalan...peki kimdir lahzen?"kimim ve nasıl biriyimhayatımın neresindeki yaşantıdayım sorarım kendime her günsen hangi bilinçtesin lahzenhangi göklerin bulutlarından yağdınbu çorağa söyleson bilinç ölüm olacağınaölüm anındaki bilincin bilinci yazılamayacağına görehangi kavşağındasın tinsel gerçekliğin"bu soruların eşliğinde iniyoruz hep birliktetıka basa şüpheyle doldurulmuş kuyudançıkmak için çocukluğadaha da dibetoprağın altınave orada arıyor lahzenhakikatinin özünüve leylâ erbil'in kaleminde devleşiyor edebiyat,şölene dönüşüyor kalan...