Kalbe Uzak Kıyılar

Sadece sevmenin yetmediğini öğrenirsinYaprak yaprak dökersin kalbiniYeniden yeşerse de kalbinNe söylenen sözü ne de geçen zamanı geri alabilirsinKaybedince anlarsın değeriniZaman geçtikçe o ilk günkü gibi hissetmiyorsun acıyı ama ruhun hep sancıyorBir süre sonra uyuşuyor yüreğin ve alışıyorsunPollyannacılık yapıp kandırmadım kendimi, Kötü şeyler de olacak ama atlatacağım inancıyla savaştımKalbimin kıyısına vurdu dalgalarKum taneleri gibi alıp götürdü beni uzaklaraYalnızlığın dalgasında boğuldumKaybettim bu savaşı derken, öyle bir dönüm noktası oldu ki; hayatın gerçekleri idi beni tekrardan karaya vuran...