Kalp Ayaklanması – Necati Sarıca – Gece Kitaplığı

Karınca yollarında kaynaşan bir ılıklıkHalkın koynunda büyüttüğüm bir kalp ayaklanmasıAvcıların bile yaralı ceylan vurmadığıGömleğimin yakasını yırttığım haykırışlarlaBarbar bir ilahiyata karşıGözlerimden bile tefsirimin yapılamadığıHüznün telafisine yetmeyen az önce yakıldığımKısas kısasa karşıVe katlimin yine vacip olduğuHüzün müptelası âşıkların dün gece rüyalarında yine seni gördüğüHalkın vücudunun bir çığlık gibi büküldüğüVe dudaklarımın Yanımızdan akan bir denizin hesabı hep ödediğiVe garsonların sessizce öpüldüğüVe benim hesabını veremediğimHalkı vurmuşlar ve durdurmuşlar kalbimiAnnemin gelip benimle konuşmak istediğini dinlemek istemez misinKalbimin ve gözlerimin sesini boğmak istedikleriÖzgürlük dediğin nedir ki ve ekmeğin gurbet kokusu Bir halkı bir de vurulan atları sevmiştimNereden gelip nereye gittiğini bilmeden koşan atları Ah öyle bir yağmur ki unutmak mümkün mü seniHalkın kırık kalbini taşıdığım kalbimleKalbimle sevmiştim ben seniBen hiç şiir yazmadım kiSadece seni