Karaçukur

Karaçukur…
Bu coğrafyada dağ yalnızca bir yükselti değildir. Bazen siper, bazen pusu, bazen de adını rüzgâra bırakmadan yutan bir mezardır.
Bir gece, on iki can aynı dar boğazdan geçerken kaderin tuzağına düşer.
On bir şehit…
Ve bir kadın subay: Üsteğmen Sıla Karaca.
Cenazesi bulunamayan, esir düşen, zincirlerle dağlara sürüklenen, bir hainin gölgesi, bir nişanlının sesi, bir yeminin ateşi ve dağın içinden yükselen beklenmedik yardım elleri…
Karaçukur, bir çatışmanın adı değildir. İhanetin, sadakatin, intikamın ve sevginin aynı kayalarda çarpıştığı yerdir.
Savaş, insanın en derin yarasını açarken; esaret, o yarayı test eder.
Ve barış… bazen silahların sustuğu yerde değil, bir insanın vicdanını dinlediği yerde başlar. Bu topraklarda barış süreci masalarda yazılsa da, gerçek bedeli dağlarda ödenir.
Bu kitap, yalnızca bir insanın en karanlık gecede bile dik durabileceğini, aşkın dağlardan daha güçlü olabileceğini fısıldar.
Bazı savaşlar silahla bitmez, bazı ölümler toprağa gömülmez ve bazı kadınlar, zincirleriyle birlikte yeniden doğar.

Savaş esarettir, barış ise cesarettir.