Karadeniz'de Rum Ayrılıkçılığı

Bugün sözde Ermeni Meselesinin siyasallaştırılarak tarihin bir konusu olmaktan uzaklaştırıldığını, bunun Türkiye'ye yönelik politik bir baskı unsuru haline getirildiğini gören ve bundan cesaret alan Yunanistan uluslararası arenada sözde bir Pontus Meselesi yaratmaya çalışmaktadır. Nitekim Yunan parlamentosu 1994'te "Pontus-Rum Soykırımı" nı tanıma kararı almıştır. Pontus soykırımı iddialarının ağırlık merkezini 1919-1922 yılları arasında gerçekleşen Milli Mücadele dönemi oluşturmaktadır. İddialara göre bu dönemde Ankara Hükümeti daha önce İttihat ve Terakki Partisi yöneticilerinin başlattığı Doğu Karadeniz Rumlarını yok etme politikasını zirveye ulaştırmıştır. Pontus Meselesi, büyük devletlerin yardımıyla Mora'da kanlı bir isyan hareketiyle 1830'da kurulan Yunanistan Krallığı'nın Osmanlı Devleti'nde yaşayan tüm Rumları Yunanlaştırma politikasının sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Pontusçuluk, Yunanlıların "Euksinos Pontos" dedikleri Sinop, Samsun, Amasya, Trabzon, Ordu, Giresun, Gümüşhane illeri ile Sivas ilinin bir kısmını içine alan bölgeyi Yunanlaştırmak ve Pontus Cumhuriyeti'ni kurmak amacıyla oluşturulmuş olan Pontus derneklerinin yürüttükleri faaliyettir. Bu amaç doğrultusunda, Mondros Mütarekesi sonrası Yunanistan'ın öne ayak olmasıyla, özellikle Doğu Karadeniz bölgesinde oluşturulan Rum çeteleri Müslüman halka karşı tedhiş ve terör hareketlerinde bulunmuşlardır. Milli Mücadele döneminde Ankara Hükümeti, bir taraftan Doğu'da Ermenilerle, Batı'da Yunanistan'la savaşırken diğer taraftan da Karadeniz Bölgesi'nde Rumların çıkardıkları bu isyan hareketiyle uğraşmak zorunda kalmıştır. Yunanistan'ın Batı Anadolu'daki işgalini sağlamlaştırmak ve genişletmek için Karadeniz Rumlarını kullanarak Ankara Hükümeti'nin Sovyetlerden elde ettiği yardımları Doğu Karadeniz limanları üzerinden getirmesine de engel olmaya çalıştığı anlaşılmaktadır. 1921 bahar aylarında Yunan orduları Ankara'ya doğru ilerlerken, Doğu Karadeniz'deki Rum isyanı da tüm hızıyla sürüyordu. Yunanistan'ın ...