Yüz kırk karakterlik sosyal ağ sınırı ile okuma alışkanlığı törpülenmiş insanımızdan kitap okumasını beklemek!..Çok mu insafsızca? Ya da çok mu umutsuzca?Sanmıyorum.Her konu başlığında ayrı bir konuyu irdelemeye çalıştığımız bu kitap, kuru ve çatlak zeminde uyanan bir çiçek olabilir mi?Mümkündür, neden olmasın!Bir an önce insanlarımızı suçlamak tembelliğinden kurtulmalı ve o insanlara yine o insanların hayatlarına dokunabilen bir şey vermeliyiz.Ve bu kitap hayatınıza dokunmayı, aynı zamanda hayatınızda güzel bir hatıra olabilmeyi amaçlıyor.