Kardelen – Hatice Asalıoğlu – Gece Kitaplığı

Bazı adamlar susar. Gözleri kelamdır anlayana. Öyle bakar ki sana; ellerini hissedersin yüreğindeki sızıda. Öyle bakar ki sana; kulaklarınla değil, sol yanınla dinlersin… Bazı adamlar; tenine değil ruhuna dokunur. Parmak izleri kalır cesedinin tazeliğinde. Tek nefeste değil, nefesler zincirinde boğar seni, kimsesizliğinle. İlham bulduğun bir deniz yaratırlar gözaltında. Fotoğrafı asılıdır göz çukurunda. Hayallerin de onundur, kırıklığı da.Kırgınlığın da onadır, kızgınlığında.Bazı adamlar unutulmaz. Hafızanı kuşatmıştır elleri.Öyle adamları sadece seversin.Sigara içişini seversin, sana bakışını seversin, sende bıraktığı tarifsiz duyguyu seversin.Suskunluğunu, çatık kaşlarını, gözlerinden akan ilhamı seversin. Bazen o adamın şiirindeki endamını seversin.İşte o adam ey sevdiğim, ömrümün hırsızı olan sensin...