Kayserili Ermeniler Konuşuyor - Sessizliğin Sesi 5

Hrant Dink Vakfı’nın 2011 yılından bu yana sürdürdüğü Anadolu Ermenileri Sözlü Tarih Projesi’nin ürünü olarak yayımlanan Sessizliğin Sesi serisinin beşinci kitabı Sessizliğin Sesi V Kayserili Ermeniler Konuşuyor, proje kapsamında yapılan 28 sözlü tarih mülakatının onunu içeriyor.Kitap, mülakatların haricinde Hrant Dink vakfı Tarih programında çalışan tarihçi Mehmet Polatel ve kitabı derleyen Dr. İclal Ayşe Küçükkırca’nın sonsözünün olduğu bir seçkiyi de içeriyor.Serinin diğer kitaplarında olduğu gibi bu kitap da Ermeni toplumunun hafızasında bir yolculuğa çıkaran kitap, tehcir ve soykırım anılarının aile kuşakları arasında aktarım şekillerine örnekler sunması, Ermeni toplumunun kendini ve “öteki”ni nasıl algıladığına dair ipuçları veriyor.Anadolu’da, Cumhuriyet döneminde Ermenilerin yaşamaya devam ettiği nadir şehirlerden biri olan Kayseri’de, 1927 nüfus sayımına göre 1978 Ermeni kayıtlıdır. Bu sayı 1932’de 1600’e, 1960’ta 800’e, bugün ise nerdeyse sıfıra düşmüştür.Anadolu’nun çeşitli yerlerinde yaşayan Ermenilerin 1950’lerde yoğunlaşan İstanbul’a göçüyle, özellikle Samatya’da, kayda değer bir Kayserili Ermeni nüfus oluşmuştur.- Mehmet Polatel, Giriş“Kayserili Ermenilerin anlatılarında Kayseri, kadim bir kültüre, kendine yeten, hatta bölge dışına uzanan bir ekonomiye, ‘mutlu’ sosyal ilişkiler kadar, hiyerarşik ve şiddetli sosyal çelişkilerin de mevcut olduğu bir şehir. Belki tam da bu nedenle, hafızalarda ‘ideal’, kusursuz bir nostalji mekânından ziyade ‘gerçek’ bir memleket olarak duruyor.”- İclal Ayşe Küçükkırca, SonsözSessizliğin Sesi serisinin önceki kitapları:Sessizliğin Sesi: Türkiyeli Ermeniler KonuşuyorSessizliğin Sesi II: Diyarbakırlı Ermeniler KonuşuyorSessizliği Sesi III: Ankaralı Ermeniler KonuşuyorSessizliği Sesi IV: İzmitli Ermeniler Konuşuyor