Kemikler ve Yeşil Elma – Sevda Deniz Mert – Ayrıkotu Yayınları

Güneş gözlüğüne ihtiyacım yok çünkü gözlerimi yormayan bir güneş gibiparlıyorsun. Senin varlığın, güneşin yakmadan da ısıtabileceğini banaöğretiyor. Bu kadar huzurlu bir sıcaklığı daha önce hiç bilmezdim.Baktığı yerde onu gördü, akan gözyaşları değildi, sökülen ciğeri değildi; hiçdeğmemiş olan sevginin değdiği yaranın acısıydı yükselen. Hatırladıkçagünahlar boynuna dolanıyor, nefesini kesiyordu. Öylece içinde sebepsiz birkorku vardı ki, sanki ateşlerde yanıyordu ve kimse onu kurtarmak içingelmiyordu. Bakamadığı yönde, yaratıcısı onu göremiyordu. Geçeceğinibilmeye ihtiyacı vardı ve inanmaya. Cesaretin ve umudun üzerine yağmasınıdiledi, günahları sevaba çevirmek için. Çözülmek ve kaldığı yerden hayatadevam edebilmek için...Kokusunu unutabilmek için dehşetin... Talan edilmemişbir uykuya hasretle...Sevgilim,Öykülerini okudum. Okurken, kullandığın her kelimenin, her noktalamaişaretinin üzerinden defalarca geçtim. Geçerken seni hissettim. Çok farklı birduygu bu, anlatamıyorum. Bu, okurken seni yaşamak sevgilim. Karakterinhüznünü, anlattıkların üzerinden anlayabiliyorum. Aşık olmuş ve hayalkırıklığına uğramış. Bu sarsıntının dinamiklerini anlamak çok önemli. Çünkühayat, onu iyileştirene kadar kanatmaya programlıdır.Tüm bu duygusal kaos içinde, Özgür hem insanlara öfkeliydi hem de yalnızolmasının suçunu kendinde arıyordu. Mercan'a yolladığı e-postaların birinde,"İçimde ölen birileri var. Annem ölüyor, babam ölüyor, içimdeki çocuk ölüyor.Çok fazla cenazem var, hangisini kaldırabileceğimi bilmiyorum." yazıyordu.Gecenin bir yarısı Özgür sırtında bir sıcaklıkla uyanmıştı. Sırt sırta birpozisyonda, Güneş omurgasını Özgür'ünkine dayamıştı. O geceyi, o haftaterapisine götürdü Özgür. Yüzünde şaşkın ve mutlu bir ifade ile anlatmıştıolanları: "Desteklenmiş hissettim, sıcaktı ama yakıcı ve bunaltıcı değildi. Buduygu benim için ilk.