Yol yoklaması: On birIssız koridorlar soğuk mu, olabilir?Lakin çok ıssız...Odalarında çocuklar... Üç dört öğrenciKaranlık gece.Hep geçiyor zaman.Hisli mi, acımtırak mı?Bilemem...Sessizlikteki sesi sevenlere mütebessim.Hayat!***''O ses tonu, o anlatış, o bakış, o ifade, o his, o hissiyat... Dehşetti... Sesinin canlılığı vardı. Sesin canlılığı derken seste var olan 'hay' esmasının tezahürünü kastediyorum.Dinledikçe şaşırdım, bir kez daha cahilliğime yenilişimdi bu. Söyleşi bitti benim oturduğum tarafa doğru yürümeye başladı duvar tarafından... Heybetinden boyu daha bir uzun görünüyordu... Gördü durdu, şaşırdı , sanki bir şey demek istedi... Ama iki saniye durdu sanki. Ya da bana öyle geldi işte, bilemiyorum... Ayağa kalksam mı kalkmasam mı arasında kalmama kararsızlığımı seçerek otururken ben, yürüdü arz-ı endamıyla gitti mekândan. Dünya gözüyle bir o an oldu gördüğüm, usta''***Ey gönülNe vakitBüyük bir felaket gelse başınaSuskun kayalar gibi durDiren bir başınaFikrinden uzak eyleme kiİyi demler gelir geçerKötü eyyam kalmaz yarınaSabreyle gönülDünya harcıDeğmez bir damla gözyaşına...Aslanlar ıssız yerlerde, yalnız ölürler!Gösterişli yeleleri vardır aslanlarınRüzgâra meydan okuyan,Alev çakan gözleri!Asumana uzanan...