Kırdım Alyans Parmağımı

Hayata unutma mesafesinden bakan ama çaresizce hatırlamanın uçurumuna düşen fırtınalı şiirlerle karşılıyor bizi Bahtiyar Kaymak. Kırmızı güllerle değil; mor bir alyans parmağıyla! Dünyanın bütün su yollarında akan, hiçbir dokunuşun müptelası olmayan ne mahcup ne turuncu bir evrene çağırıyor okuru; kendi de aşkı aramak için bir yangın merdivenine tırmanıyor pervasızca. ay öğleye kalır güneş batmaz gecikirbirbirine karışır renkler ve gölgelersınanmış sabrın sunak tasından içiliraşk bir hayal görme alışkanlığıdır