Kırıntı – Gülsim Horan – İkinci Adam Yayınları

"İnsan mısın?" diye sorar insana insan!Çünkü insan; çevresinin aynasıdır çoğu zaman…Ailesinin...Mahallesinin…Coğrafyasının...Hatta,Yaşadığı çağın…İnsan tek başına hiçbir günahın işleyicisi değildir aslında!Herkes biraz yardım eder, hamurunu (çamurunu) yoğurmasına...Herkes bir ucundan tutar; iyiliğinin ve kötülüğünün...Yardımcısıdır herkes, insanlık giysisinin; biçilmesinde, dikilmesinde, giyilmesinde...Yardım ederiz, insanız çünkü…Her duygu mevcut özümüzde…Sevdiğimizi kendimize saklar... sevmediğimizi karşıya yükleriz, bin bir minnetle..."İnsan değil misin?" sorusunda kocaman bir cevap saklı, görmesek de!Evet insanım; iyiliğimle ve kötülüğümle!"İnsan" duyguların toplamıdır çünkü!Evet iyi biriyim; çünkü insanım...Evet kötü biriyim; çünkü insanım..."İnsan" bütününde iyilik aramak kimin beklentisidir bilemem…En büyük yanılgımız "insanlığı" iyilikte aramak sanırım...Ya da manayı...Hem iyi olan kime-neye göre iyi?Veya kötü dediğimiz kim?Ben derim ki:İnsanın bir yanı cennet...Bir yanı cehennem...Asıl soru şu:Ben kimim?Ben neyim?Huzur muyum?Kusur mu!...