Yalandır baharda canlandığı her şeyin, Sesi duyulmaz bazen, çığ gibi ölenlerin!Kıştan kalan ne varsa, talan eder bahar. Son demini yaşar, sevgilisinin koynunda kar!Bakar kara bulutlara, Bükmüştür artık boynunu:Kurutur yağmur, Karın hayatta kalma umudunu!Bulutların az üstüne, güneş yuva kurar,Ölümle tehdit eder, uğultusuyla sıcak rüzgâr!Bir ok gibi toprağa saplanırken yağmur, Bir de sırtından kardelen vurur.Toprağın üstünde, can çekişir kar!