Yazar, kaleminden dökülen öyküleri nereye firlatıp atacagına karar veremedi önce... Şöyle bir etrafına bakındı... Önünde uzanan masmavi, engin denizi gördü. Öyküyü ufuk çizgisinin ortasına kadar fırlatıp atıverdi. Ufuk çizgisinde yüzen öyküler dalga dalga kıyaya dogru vurdu...

Çocuklar, denizin kıyısında... Dalgaların kıyıya savurduklarını toplamaya başladılar. Kucaklannda;

Umut...

Sevgi...

Doğa...

Dayanışma...

Barış...

Ve "Aylan Bebek'' vardı.