Bu çalışma, klasik sonrası dönemde Çağatay Türkçesiyle kaleme alınmış mensur bir Miraçname üzerine dil ve yazım incelemesi sunmaktadır.

Eserin yazım özellikleri, ses bilgisi, şekil bilgisi, kelime hazinesi ve söz varlığı ayrıntılı olarak ele alınmış; transkripsiyonlu metin ve Türkiye Türkçesine aktarımıyla birlikte değerlendirilmiştir.

Çağatay edebî dilinin geç dönem özelliklerini yansıtan bu Miraçname, dönemin dil yapısı, yazım anlayışı ve kültürel dünyasına ışık tutan önemli bir kaynaktır.