"Evime bir Afrika pitonu alışım, hiçbir genç kadının, pitonlara karşı beslenen bir önyargı yüzünden benimle birlikte yaşamak istememesine ve kendi türümden bir dostum olmamasına bir kılıf uydurmak için özellikle başvurduğum bir bahane değildi; bu açıkça belliydi. Aslında bizim büronun şefi de bekardı, ama evinde bir piton beslemiyordu. Bense besliyordum. Her ne kadar Bayan Dreyfus'le aramızda, bu günden yarına ilk fırsatta olabilecek bir şey idiyse de aslında henüz kimseye evlenme teklif etmemiştim; ama pitonlara genellike tiksinerek, ürkülerek bakılır, onlardan korkulur... "Konuyu çok iyi bilen birisi olarak ve hiç ümitsizliğe düşmeden söylüyorum, bir genç kadının böyle bir aşk göstergesiyle, bir pitonla burun buruna yaşamayı kabul edilmesi için pek ince bir süzgeçten geçirilmiş bir yakınlık, bir ortak kültür mirası gerekir. Ben de fazlasını istemiyorum."