Komünist Manifesto - Spk – Kolektif – Altıkırkbeş Yayınları

Sozialistische Patientenkollektiv (Spk, 1973 yılından beri Patientenfront olarak da bilinir), 12 Şubat 1970 tarihinde Heidelberg’te sol eğilimli terör grubu olarak kuruldu ve aynı zamanda Kızıl Ordu Fraksiyonu’nun (RAF) bir ek organizasyonunu oluşturuyordu. Organizasyonun oluşumuna kadar Heidelberg Üniversitesi Polikliniği’nde asistan doktor olarak görev yapan Wolfgang Huber liderliğinde 52 psikyatri hastası tarafından kuruldu.Spk’nın ana tezi, psikiyatri hastalıklarının hepsinin kapitalizm olan şimdiki adıyla da hala sağlıklı olmayan toplumdan kaynaklı olduğunu ileri sürüyordu. Oluşum aslında bir terapi topluluğuydu ve antipsikiyatri adına “hastalığı silaha çevirme”yi ve sınıfsız bir toplumu oluşturmayı hedefliyordu. Klasik psikiyatri aslında hastalarını “hastalandırma potansiyeline sahip toplum” için tekrar iyileştirmeye yönelik deneyler yapıyordu. Buna karşılık olarak Spk, toplumun içinde iyileştirmeye geçmeden önce toplumun iyileştirilmesi gerektiğine inanıyordu ve bunun için çalışılmasını talep ediyordu. Huber, 1970’te şu açıklamayı yaptı: “Hastalar için hastalığa karşı yapılacak tek yararlı mücadele vardır, o da hastalığı oluşturan ticari-ataerkil toplumun yok edilmesidir.”1970 yılın Mart ayında gerçekleşen oluşumun ardından, kolektif hızlıca büyüdü ve 500 hastaya ulaştı. Huber’in doktor olarak görevi sonlandırıldı. Bu ara Huber’in gelirini ve grubun ihtiyacı olan alanların masraflarını yoğun tartışmalar sonrasında üniversite karşılıyordu. Ancak grubun Heidelberg Üniversite’sindeki konumuyla ve geçerliliği ile ilgili kamudaki ve yasal tartışmalar devam ediyordu. Spk’nın Heidelberg Üniversite’sindeki varlığını sürdürebilmesi için bir dizi bilirkişi getirildi. Grubun devam etmesine destek çıkanlar arasında Giessen’den Horst Eberhard Richter, Hannover’den Peter Brückner ve eski Heidelberg Üniversite Kliniği Müdürü Dieter Spazier yer alıyordu. Karşı çıkanlar ise Huber’in dokotorluk yaptığı dönemde Klinik şefi olan Walter Ritter von Baeyer, Frankfurt’tan Hans-Joach...