Krizalite ve Pupa – Mustafa Tuncer – Gece Kitaplığı

Zamansız susmaların var seninSesinin içinde kayboluyor benliğim soğukKül gibi, ayrılmak gibiSevdalardan kararsızKalabalık olsun gül ki bu şehirİlkbahar gibi, yaz gibi aydınlık olsunYağmurlara bürünsün her bir sokakIslaklığın her durak olsunTutunuyorum nefesimle nefesineBekle bir köşemde uzaklara gitme sarılmıştırKi hüznün tokası saçlarında beniHüzünden esirgemeDeniz köpründe bırak beni bir yana ayırGörüyorum ellerini yanmış sularda birer gölgeBir yanımda sen mi varsınKöşelerim senle mi, bucaklarım senle miSen misindir ki göçümün sebebi ben bir mülteciKaçıp kaçıp sende duruyorumBen miyimdir aynasından yansıyan gözlerininVelhasıl gözlerinden kaçamıyorumSusma, kavuşmaz iki kol kadar yorgunum