Sesin, çocuğum senin, taşlara can verenBir iğdeli yol, bir akasya serinliği...Sonra o altın zaman saçlarından doğanGözlerinin püsenler içindeki zeytiniKekre ırmağı aşkın parmaklarında biten.Sonra göğüslerinin o mağrur uçurumuO ebruli başdönmesi gamzelerinde tüten.Ağzın ki bir uzun ayaklanma ölüme karşıYürüdükçe yolları gelincik tarlasına çeviren,öyle kısa sürüyor ki gelişinle gidişinNe çekiyorsam ayaklarından çekiyorum.Bir geçmişi sürükleyip gövdemizle kekemeBen kalbimi gözyaşımla yıkayarak geliyorumSen bir uzaklığı ölçüyorsun kirpiğinle...